مهاجرت به نرمافزارهای متنباز به معنی حذف بدون برنامه نرمافزارهای تجاری نیست. هر سرویس ابتدا از نظر نیازهای سازمان، امنیت، هزینه، سازگاری، پشتیبانی و پیچیدگی مهاجرت بررسی میشود.
هدف، ایجاد زیرساختی است که سازمان کنترل بیشتری روی دادهها، سرویسها و آینده فناوری خود داشته باشد.
افزایش هزینه لایسنس، اشتراک و تمدید سرویسها میتواند هزینه عملیاتی فناوری اطلاعات را افزایش دهد.
وابستگی عمیق به یک شرکت یا محصول، تغییر فناوری و توسعه زیرساخت را دشوار و پرهزینه میکند.
نرمافزارهای بسته همیشه امکان تغییر یا توسعه متناسب با فرآیندهای خاص سازمان را فراهم نمیکنند.
برخی سرویسها برای عملکرد کامل به زیرساخت ابری شرکت سازنده وابستهاند.
محدودیتهای منطقهای، تحریم، پرداخت و دسترسی میتوانند استمرار برخی سرویسهای خارجی را با ریسک مواجه کنند.
در برخی معماریها محل ذخیره، پردازش و نحوه دسترسی به دادهها کاملاً در اختیار سازمان نیست.
مهاجرت کنترلشده، نه جایگزینی یکباره
هر سرویس ابتدا ارزیابی میشود و تنها زمانی جایگزین خواهد شد که راهکار متنباز بتواند نیازهای واقعی سازمان را با سطح قابلقبولی از پایداری، امنیت و قابلیت نگهداری تأمین کند.
بررسی نرمافزارها، سرویسها، لایسنسها و وابستگیهای فعلی سازمان.
تحلیل هزینه، ریسک، اهمیت سرویس و امکان جایگزینی آن.
بررسی و آزمایش راهکارهای Open Source مناسب.
راهاندازی محیط Pilot بدون ایجاد اختلال در سرویس اصلی.
انتقال کنترلشده اطلاعات، کاربران، تنظیمات و سرویسها.
ثبت معماری و تنظیمات، آموزش و ایجاد فرآیند نگهداری و Backup.
در صورت وجود راهکار مناسب، اولویت با فناوریهای باز و استاندارد است.
ریسک مهاجرت با اجرای Pilot و انتقال مرحلهای کاهش پیدا میکند.
نرمافزار تجاری صرفاً به دلیل تجاری بودن حذف نمیشود.
برای سرویسهای حساس، Rollback و Backup قبل از مهاجرت در نظر گرفته میشود.
معماری، تنظیمات و فرآیندهای نگهداری مستند میشوند.
زیرساخت جدید باید امکان تغییر و توسعه آینده را حفظ کند.
با ارزیابی دقیق سرویسهای فعلی، مشخص میکنیم کدام بخشها ارزش مهاجرت دارند و چگونه میتوان بدون ایجاد ریسک غیرضروری، زیرساختی مستقلتر، قابلکنترلتر و توسعهپذیرتر ایجاد کرد.